Kijk naar je eigen
Vaak zetten kunstenaars zich te kijk.
Staan ze als ze hun werk laten zien eigenlijk in hun blootje.
Wat ze maken is vaak wie ze zijn, hoe ze de wereld zien, hoe ze denken, hoe ze voelen.
Soms zelfs hoe ze zouden willen zijn als ze géén kunstenaars waren.
Of hoe de wereld er uit zou zien als zij het voor het zeggen zouden hebben.
In je blootje....
Eigenlijk super eng....
Maar dus ook wel stoer als je een kunstenaar zou zijn.
Ach kunstenaars,
het zijn dromers, prutsers, sloddervossen, chaoten en slaan vaak wartaal uit.
Ze schilderen maar al te vaak wat jouw kleine broertje of zusje ook maakt.
En wat dacht je van die blote mensen, wat moet je daar nu mee?
Een landschap, een schilderij van de zee, een vaas met bloemen,
dat alles is nog te snappen. Dat is vaak gewoon knap gemaakt.
Maar die gekke gezichten, die rare wezens die mensen moeten voorstellen.
Stippen, lijntjes, vlakjes, rare vegen....
Foto's van gevonden voorwerpen, jurken op plattegronden, zakdoeken aan de muur....
Dat noemen ze dan kunst.
Krantenknipsels, stukjes foto, wapperende lappen,
rare beelden van omgekeerde wc potten.
Tja zou die kunstenaar dan een omgekeerde wc willen zijn?
v
En wat is nu eigenlijk kunst?
Een goede vraag
Misschien weet jij het antwoord?
v
Misschien wil jij wel proberen voor even een kunstenaar te zijn?
Merken hoe het voelt om met een kwast, verf en een doek te laten zien wie JIJ bent?
v
Ik daag je uit om het gewoon eens te doen.
Om met kleren aan nu eens zelf in je blootje te staan.
Want wat je maakt ben je zelf.
En als je dat lukt: EEN echte KUNSTENAAR
"Kijk naar je eigen" doorlopende workshop portretschilderen
